Het groeit verboden in het bos
lees ik
aan de ingang
op het bord.
De mens bezit het bos,
staat in het bord gebeiteld.
Wie hier eens binnen gaat,
die weet: niets mag,
want alles is verboden.
De wegen zijn gebaand,
als straten in een stad
waarlangs de bomen huizen zijn.
Gekleurde palen leiden het verkeer
Het bos in en snel weer uit.
Het is mijn bos niet meer,
ik kan mijn weg niet langer dromen,
verdwalen op het mos
en denken dat ik hier de eerste ben.
De paden staan gespannen
als draden in een web,
waarover spinnen kruipen,
geleid van draad tot draad.
Dit is mijn bos niet meer
waar ieder wandelpad ontdekt
en uitgestippeld is.
De geur van chaos en natuur
verdwijnt met de verboden,
daar kan geen bos nog tegenop.
Peter Vanhoutte