Wij hebben het verdiend:
ons af te scheiden,
omdat wij anders zijn.
Met een potlood HB verbouwen wij de grenzen,
hertrekken lijnen,
eindeloos
en laten, waar de punt passeert,
het grafiet net niet ontsporen.
Wat tot vandaag in onze ogen niet verschillend was,
blijkt plots verdeeld
in boven - onder,
noord en zuid,
met en zonder.
We trekken grenzen
waarvoor velden, heuvels en rivieren wijken,
wij brengen zonder onderscheid alsmaar meer scheiding aan
zoals het mooi staat in je haar:
Punk
wit en zwart,
lawaai en stilte,
een grens tussen denken en domheid,
om af te scheiden
en ons te onderscheiden,
om het verschil te onderstrepen,
omdat wij anders zijn dan alle mensen die gewoon zijn.
Morgen trek ik mijn eigen grens
tussen mijn taal en jullie grootspraak.
Een grens om mijn huis
omdat ik anders ben.
Sta stil!
Ik trek een grens om ons beiden
En hoop dat wij althans vandaag
elkaars gelijke zijn.
Peter Vanhoutte
1 januari 2008