Ze zeggen
dat het in Brussel altijd regent,
dat mensen somber zijn.
De grauwte die hen kleedt
in schichtig grijs
verraadt dat het hier crisis is.
Ze zeggen dat de zon nooit schijnt
zodat de kou de huizen binnensluipt
en hen bevangt - een tandeloze nevel,
nog voor de eerste winterbeet.
Ze zeggen het komt nooit meer goed,
zeggen ze -
bang zijn ze,
maar willen het niet tonen ze zeggen:
sluit de ogen, tel tot tien,
misschien dat het helpt zeggen ze.
Je trekt verbaasd je ogen op
en vraagt je af wanneer de dag aanbreekt
waarop ze niets meer zeggen,
die dag zeg ik,
beginnen ze opnieuw
en denken.
Peter Vanhoutte
Nieuwjaar 2009